Archiwum kategorii: Wiersze

„Siódmy milion”

A siódmy milion choć pod parasolem to ciągle moknie moknie we łzach przemoczeni do kości do serca trzęsą się z zimna słońce pali ostrymi promieniami ich nie zdoła ogrzać nic są zbyt przemarznięci bólem i zniewagą cierpieniem i lękiem Każdy … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano Siódmy milion | Skomentuj

„Pokłosie”

Dłonie skażone ludzką krwią układają się w uścisku Oczy napełnione widokiem zbrodni Patrzą w oczy… Serce twarde jak głaz Nie czuje bólu, żalu Czy na pewno? Czy pokłosie je zmiękczy otworzy na prawdę zaboli… Nie można odpowiadać za winy nieswoje … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano Pokłosie | Skomentuj

„Zapisani w historii”

Tam kiedyś stała synagoga, modlili się Żydzi. Teraz – mieszkalny dom, trzypiętrowy. Czuć zapach bigosu, porządek nowy. Był też cmentarz żydowski, w czci chowano zmarłych. Dziś szkolny dzwonek ich budzi, uczą się dzieciaki „na ludzi”. Brukowanymi ulicami miasta przechadzali się … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano Zapisani w historii | Skomentuj

„Spotkanie po latach”

Irence-Mirka Choć włosy posrebrzone, ze ścian sypie się tynk, oczy zamglone, odpada ostatni gzyms. Choć wiele lat minęło, upływ czasu dał o sobie znać. Ciało przygarbione stanęło i żal było cokolwiek brać. Gdzie zielony marmur się podział, co zdobił prężące … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano Spotkanie po latach | Skomentuj

„Honorowy medal”

Tyle kwiatów, rozwiniętych, dojrzałych, drobnych, młodych, przekwitłych, kolorowych i szarych, radosnych, a przede wszystkim niewinnych. Pączków też tyle delikatnych, niewiadomego jeszcze koloru, zwiniętych w kłębuszki, skulonych we śnie, wtulonych w matczyne piersi i serca, chcących żyć, resztkami sił wznoszących się … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano Honorowy medal | Skomentuj

„Dla Jakuba”

poświęcony Jakubowi Bukowskiemu Odeszłaś z mgłą poranną, z letnim kwieciem. za oknem słońce świeci na ciemno. opowieść o życiu zagląda w starą ulice. tam nic się nie zmieniło. będę przechadzać się z pamięcią na spacer. ze wspomnieniem, z tęsknotą… deszcz … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano Dla Jakuba | Skomentuj

„Gdzie byli ludzie”

Płonęły synagogi, zatrzaśniętych drzwi pejzaże. Płonęły serca .. rozdarte na strzępy. Drżącymi rękami otulaliśmy dzieci chowaliśmy nasze obrazy. Jak to było możliwe że, straciliśmy twarze, straciliśmy czas. Gdzie byli ludzie… Mirosława Stojak

Opublikowano Wiersze | Otagowano Płonęły synagogi | Skomentuj

„Cafe na Próżnej”

W Cafe na Próżnej siedzimy na kanapie wtopieni w siebie. Podają tam świeżo wyciskany sok z pomarańczy. Sączymy go opuszkami ust. Domowe pierogi z grzybami i kapustą, jako specjał zakładu, można kosztować przy cichych nutkach jazzu. Białe cukiernice zdobią drewniane … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano Cafe na Próżnej | Skomentuj

„Żydzi, wygnańcy, tułacze”

Wasz dom miał być enklawą spokoju, tak obiecał Wam Pan. Bezpieczną, spokojną przystanią. Wasz dom miał być… Drzemiecie skuleni, skruszeni z porozrzucanymi członkami, powyginanymi ciałami. Nie o taki sen prosiliście, nie o takie wygody… Wasz dom pusty, porośnięty chwastami. Żydzi, … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano tułacze, wygnańcy, Żydzi | Skomentuj

„Antysemici”

Antysemici żydoptaka przegonili: „a ty” powyrywali mu kolorowe piórka, okradli z wiedzy i intelektu, okrzyknęli zdrajcą. Z domku na drzewie zaglądał w okna przeciwległego pokoju. Obolałym sercem marzył o przyjaźni i rodzinie. Kot wydrapał mu oczy, pazurkami zazdrości i rozpaczy … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano Antysemici | Skomentuj